نفس حمل‌ونقلی‌ها به شماره افتاده است

19 آبا , 1397 اخبار,حمل و نقل

به‌عنوان یک راننده می‌نویسم که امروز دیگر خبری از مطالبات قبلی ما رانندگان و کامیونداران ازجمله درخواست بیمه، کرایه ارزان و سخت و زیان‌آور بودن شغل رانندگی نیست؛ امروز بالاترین دغدغه ما تهیه لاستیک و چند برابر شدن قیمت لوازم‌یدکی است. با وجود اینکه دولت به لاستیک ارز ۴۲۰۰ تومانی را  به‌عنوان کالای اساسی کامیون‌داران اختصاص داد، اما این تصمیم هم نتوانست مشکل کامیون‌داران را حل‌ کند. متأسفانه این شرایط باعث شده است که کامیون خودبه‌خود زمین‌گیر شود و راننده را از انجام کار حمل‌ونقل بازدارد. اگر چاره اساسی نیندیشند حتما کامیون‌داران توان تهیه لاستیک و دیگر وسایل ضروری کامیون را نخواهند داشت.

اگر بخواهم درباره وضعیت توزیع لاستیک در استان و شهر خود بگویم از ابتدای حواله‌شدن لاستیک در شهرستان دهگلان تنها ۱۲۵ جفت لاستیک توزیع ‌شده است. این در حالی است که بر اساس آمار اعلامی سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای ۴۰۵ دستگاه کامیون سنگین و نیمه‌سنگین در شهرستان وجود دارد، به‌اضافه تعداد زیادی کامیون‌ کمپرسی که در معادن و ماسه شور کار می‌کنند که این تعداد آمار درستی نیست و تا ۶۰۰ دستگاه انواع کامیون وجود دارد، آیا با این وضعیت توزیع لاستیک می‌توان انتظار آن را داشت که همه رانندگان امکان دسترسی به حمل‌ونقل بار را داشته باشند؟ این شیوه درمان یک درمان قطعی نیست و در آینده نزدیک مشکلات بیشتری ایجاد می شود، از مسئولان جدیدی که قرار است در وزارت راه ‌وشهرسازی مستقر شوند درخواست دارم چاره‌ای بیندیشند تا هزینه‌های رانندگان کاهش یابد.

اکنون لاستیک بی‌نهایت گران شده است تا جایی که یک جفت لاستیک میشلن  به رقم ۱۱ میلیون تومان رسیده است. این وضعیت توان ادامه کار را از رانندگان گرفته است. تصور کنید یک دستگاه کشنده دوازده چرخ بخواهد در یخبندان زمستان بی‌دردسر  بار را در جاده‌ها جابه‌جا کند حداقل به رقم پنجاه میلیون تومان برای خرید لاستیک  نیازدارند. واقعاً تهیه این مبلغ سخت است کامیون‌هایی که ۱۸ چرخ هستند را در نظر بگیرید که حداقل باید ۷۰ میلیون تومان هزینه کنند. راهداری استان هر دو هفته یک‌بار  پنج‌تا شش جفت لاستیک اعلام می‌کند که در تقسیم آن‌هم دچار مشکل زیادی هستیم. متأسفانه وظیفه تقسیم لاستیک را به انجمن‌ها واگذار کردند و ما باید روزانه جواب ده‌ها نفر راننده را بدهیم.

از کلیه متصدیان حمل‌ونقل جاده‌ای درخواست دارم به این وضعیت رسیدگی کنند و راه چاره اساسی بیندیشند تا صنعت حمل‌ونقل که صدها هزار نفر راننده مستقیم در آن  فعال هستند و غیرمستقیم تا دو میلیون انسان از آن امرارمعاش می‌کنند و خانواده‌های بسیاری دچار مشکل نشوند. اکثر کامیون‌داران درگیر اقساط طولانی‌مدت هستند. کامیون‌های نو که بی‌دلیل وارد بازار شدند بدون آنکه کامیون فرسوده‌ای از رده خارج شود بر مشکلات می افزاید. هرکدام از ما امیدواریم که وزیر جدید راه رسیدگی جدی  به مشکلات داشته باشد.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *